ไปเดอะมอลล์บางกะปิมา
ณ ชั้นสองร้านโกลเด้นออพติก
แฟนถามพนักงานว่า
เอ่อแว่นกันแดดนี่มีแบบเป็นแว่นสายตามั้ยครับ
 
พนักงานหญิงเงียบไปพักใหญ่
แล้วตอบว่า ไม่มี..(เสียงแข็งแบบกวนส้นตีน)
ตอนนั้นเราคิดว่าเราหูฝาด คิดว่าคิดไปเอง ใครมันจะบ้ากล้าพูดบริการห่วยๆแบบนี้
 
(และเคยคิดมาตลอดว่าเรื่องพนักงานส้นตีนในพันทิพย์มันไม่มีจริง)
 
แฟนพูดต่อ อ่อ.. เหรอครับ ผมเห็นว่าบางยี่ห้อมีสั่งทำได้
พนักงานบอก... ก้อมี (เสียงห้วนแบบกวนตีนอย่างต่อเนื่อง) 
                       มีโอ๊คเล่ย์ (ห้วนแบบ พ่อเมิ้งงงงง  กูเพื่อนเมิงเร้อออออ  อีกอย่าง แบรนด์นี้อ่านโอ๊คลี่ย์ว้อยย)
 
แฟนถามต่อ(ไอ่นี่ก็ใจเย็นมาก)    อ่อเหรอครับ  แล้วราคาประมาณเท่าไหร่ครับ
 
นางพนักงานตอบ ...                 ก็ หมื่นกว่า อ่ะ!(ตอบแบบไม่อยากตอบ เอิ่ม เรียกว่าเห่าดีกว่านะ)
 
อ่าว ตอบงี้กวนตีนกูแล้วแมะ  จะหมื่นหรือจะอะไร ก็ตอบดีๆซิวะ
 
นี่ตอบลอยหน้าลอยตา โอ๊คลี่ย์หมื่นกว่าอะไรนั่น ราคายังไม่คิดจะเดินไปดูให้เลย
สั่งแต่ว่าตอบส่งๆ
 
เราเลยบอกแฟนว่า
 
ก็เคยไปถามราคาที่เมกามาให้แล้วนี่คะ เลนส์custom ของโอ๊คลี่ย์มันแพงแบบนี้แหละ
ส่วนโอ๊คลี่ย์ที่นี่ก็ราคาประมาณนี้อยู่แล้ว
 
...คุณมี แว่นรุ่นflak jacket อยู่สองอัน แล้ว จะเอาอีกเหรอไม่ต้องแล้วมั้ง
 
เราก็เดินออกมาหน้าร้าน มองนางที่เดินกลับไปยืนชิลล์ในเคาน์เตอร์
นางหันมามองเรากะแฟนด้วยสายตาเม้าท์มอย
 
แฟนพูดกับเราว่า........เหมือนเค้าไม่อยากขายเราเนอะ
เลยถามแฟนว่า.......คิดว่านางพูดจาไม่ดีมั้ย 
แฟนบอก ......เอ่อ คิด
เลยบอกแฟนว่า......    งั้นรอแป๊บ
 
เราเดินไปตรงเคาน์เตอร์ที่มีผู้หญิงสูงวัยเหมือนเจ้าของร้านนั่งอยู่
พนักงาน ญ คนนึงทักทายเราว่ามีอะไรให้ช่วยคะ
เราเลยบอกว่า...อ๋อจะมาแจ้งนิดนึงค่ะ  ว่าพนักงานคนนั้นพูดจาไม่ดี
 
พนักงาน ญ ถึงกับอ้าปากหวอตกใจ ถามเราว่าคนไหนคะ!?!
เราก็ไม่ได้ชี้ไป แค่พูดบอกลักษณะนางคนนั้นไป
ป้าที่ดูเหมือนเจ้าของเรียกนางคนนั้นมา
 
แต่เราไม่อยากคุยกับนางนั่นแล้ว เลยเล่าเรื่องไปให้จบก่อนที่นางจะเดินมาถึง
ยิ้มแล้วก็พูดแบบซอฟท์ๆว่า
เค้าพูดไม่ดีอย่างเช่น ก็หมื่นกว่าอ่ะ!(ทำเสียงเลียนแบบนาง ที่เสียงแนวสถุนๆ แม้นางจะใส่สูท)
 
แล้วเราก็ยิ้มอย่างใจเย็นแล้วก็พูดด้วยเสียงนางเอกว่า
ปกติก็มาซื้อคอนแทคเลนส์ร้านนี้บ่อยค่ะ 
เลยแค่อยากแจ้งให้ทราบ:)
พนักงานก็ยิ้ม  แต่เราก็ไม่รอนางสถุนนางนั้นเดินมา 
รีบชิงออกจากร้านไปก่อนเดียวเห็นหน้านางแล้วจะของขึ้น
 
ที่จริงเราก็รู้สึกไม่ดีนะ
ในใจก็อยากจะทำถึงขนาดแก้แค้นสิ่งที่นางทำกับเรา
แต่ทำไปก็เท่านั้น  จะไปฉะนางด่านางก็เท่านั้น เราก็อารมณ์เสีย 
บางทีนางอาจจะไม่ได้ตั้งใจ
 
บางทีพ่อแม่นางอาจไม่ได้สั่งสอนมา
บางทีผู้ชายที่ทิ้งนางอาจจะหน้าเหมือนแฟนเรา
หรือนางอาจจะเจออะไรไม่ดีมา
นางอาจจะขี้ไม่ออกมาหลายวัน
หรือนางอาจจะแบบทั้งวันแม่งทำยอดไม่ได้เลย แสดดดดดดดดดด
หรืออาจจะแบบ โอยโดนหวยใต้ดินแดร๊กส์ หนี้เต็มตัว เลย ดวกกกกส์
หรืออาจจะแบบ วันนี้ปากว่างเกิ๊น กัดลูกค้าดีกว่า แม่มมมมม
หรือนางอาจจะอยากลาออกแต่เกรงใจเจ้าของร้าน
เลยใช้วิธีทำตัวสถุนให้เจ้าของเอือมแล้วจะได้ลาออกแบบสบายใจ
 
 
หรือนางอาจจะทำดีไม่ขึ้น พูดดีแล้วขายไม่ออก (พูดสถุนแม่งเลย 555)
 
ไม่ว่าอะไรก็แล้วแต่ เห็นใจนางสมเพศนางที่เป็นคนเช่นนั้น
แล้วทำใจเราให้ร่มๆ
 
ก็แค่อารมณ์เสียหน่อยๆ
 
ก็แค่ประสบการณ์กับพนักงานเหี้ยๆคนนึง
 
ก็แค่แจ้งเบาะแสเบาๆ ไม่วีนไม่เหวี่ยง
 
แค่ให้อารมณ์เสียพอให้อะดรีนาลีนหลั่ง แต่ไม่ทำให้หน้าย่น :)
 
แค่นั้นก็เพียงพอสำหรับเราแล้ว
 
อารมณ์เสียเกิดขึ้นได้ แต่อย่าให้มันทำให้สุขภาพจิตเสียจะดีกว่า
 
 

เชื่อมั้ย?

posted on 20 Feb 2012 01:05 by roy2bepim directory Diary
เชื่อมั้ย หลังจากเมื่อวานตื่นมาเที่ยง กว่าจะได้ล้มตัวนอนก็ปาไปวันนี้เก้าโมงเช้า ........ เชื่อมั้ย วันนี้ตื่นมาหกโมงเย็น ....... เชื่อมั้ย นี่ตีสามแล้วยังไม่นอน พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าหกโมงครึ่ง ........ เชื่อมั้ย โตเกียว ตอนนี้ อากาศ ติดลบสี่ ........ เชื่อมั้ย ตั้งแต่อัพบล็อกด้วยมือถือ แม้จะเว้นกี่ย่อหน้า กี่บรรทัด พอ กด publish ตัวอักษรติดกันเป็นพรี้ดดดดด เลย ..... ปวดตับว่ะ..... ตัวเองยังไม่อยากอ่านเลยแล้วแล้วก็เชื่อว่าไม่มีใครอยากจะอ่านด้วยยย ....เฮ้อออออ
ในที่สุดก็ค้นเจอเสื้อผ้าใส่ออกไปข้างนอก!
บราโว่!
 
เดินลงใปถามราคาอาหาร พนักงานหน้าตาขี้เกียจตอบมาก ถามก็ย้อนเราว่า
 
ฮ้ะ??ลัช?? ทำหน้ายียวนมาก
หมั่นไส้ไม่กิน
เดินไปแลกตังที่ฟร้อน พนักงานฟร้อนพูดอังกฤษใส่แต่พูดภาษาเวียดนามกะเพื่อนด้วย
หลายทีแล้วนะพนักงานที่นี่ อย่าให้กูมีวุ้นแปลภาษานะจะด่าให้
 
เดินข้ามออกไปซื้อขนมนอกโรงแรม อนึ่ง ถูกกว่าในโรงแรมมาก
โค้กไลท์30 ในห้อง 150บาท
โอริโอ้37 ในห้อง 120บาท
แม่ค้าหน้าตาโกงแบบมาตรฐานชาวเวียดนามทั่วไป
 
แต่ยอมเพราะไม่อยากเดินไปไกลกว่านั้นแล้ว เพราะมีคนมักเจอโรคจิตโชว์ของ
(โชว์ไม่กลัว กลัวกินข้าวไม่ลง)
 
ตัดภาพกลับมาที่โรงแรม หลังจากอ่านเมนูกาแฟไปเกือบสิบรอบ
ไม่มีใครมารับออเดอร์เลย มองหน้ามัน มันหลบตา
เฮ้ยใจเย็น!กูมาซื้อ ไม่ได้มาขอส่วนบุญ!
 
รอๆๆ หยิบใบคอมเม้นพยายามจะทำท่าขู่เขียนใบคอมเม้น
 
ห่า มันเก็บปากกาไปหมดเลย!
 
 
แกเอาใบมาตั้งไว้ ทำไมไม่เอาปากกามาตั้งด้วย!หลังจากเริ่มโมโหหิว หันไปจิกลุงแว่นมาได้คน
ไอ่ลุงเดินมาจับสีหน้าได้ว่า มาทำไม?
กูมาว่ายน้ำมั้ง แสดดด
บอกลุงว่า จะซื้อกาแฟ
ลุงตอบ เย(yeah?) แล้วชี้ใปที่เก้าอี้ว่านั่งสิ
บอกลุงว่า ป่าวจะเอาไปกินในห้อง ลุงบอก เอาห้องมา จะให้รูมเซอวิสไปส่งไห้ เสี้ยววินาทีที่เราเผลอ 
บิลก็ตีพิมพ์ออกมา เฮ้ย กูยังไม่ได้สั่งมะ
หันไปถามลุงว่า นี่ชั้นสั่งแล้วเหรอ ลุงตอบใช่คิดคังค์แล้ว
 
(แสดดดด มึงคีย์อะไรลงป๊ายยยยย) ชั้นจะกินคาปูเย็นนะ สั่งไรไปอ่ะ
ลุงมองจอทำหน้าแบบ อุ๊ย!ลุงก็แก้ให้ใหม่
แล้วก็ถามซ้ำว่า บิลเอาไง ก็จ่ายตรงนี้ไงเล่า พูดไปแล้วป๊ะ!!!
ลุงเอาไปรูดปรื๊ดดด เราก็เซ็น ถามลุงว่าทำไมราคาแพงกว่าบนป้าย
(ลุงคิดราคารูมเซอวิส) ลุงบอกรบคาที่คิดให้นี่ถูกกว่าบนป้ายโง้นงั้นงี้ (สันนิษฐานว่าบนป้ายยังไม่บวกแวท
หนอย อยากจะตอบลุงว่า
มีสิทธ์อะไรมาคิดแทนชั้น ชั้นอยากจ่ายแพงชั้นโรคจิตมีไรมั้ย
 
และ service charge)เราถามว่า ดินเนอร์บุฟเฟ่ต์
เท่าไหร่ 35(ตอบห้วน)
มีกาแฟมั้ย
มี(ห้วนได้อีก)
แล้วลูกเรือลดมั้ย
มองหน้าเราแล้วน้ำเสียงเปลี่ยนเป็นอ่อนสุขุมนุ่มลึก
คุณเป็นลูกเรือเหรอครับ ลดครับ
แล้วกาแฟลดป่าว?? (ลุงทำหน้า แบบ อุ๊ย! ลดสิครับ 15%  555
 
(แสดดดดดดด กูรูดบัตรไปแล้วแมะ )
เอิ่มมม ช่างมันเถอะ ชั้นไม่ซีเรียส (ถ้ารูดบัตรข้ามชาติบางทีถ้าแคลเซินจะมีเงินส่วนหนึ่งที่เราจะเสียฟรีไป)
 
ลุงพยายามคุยให้ดีขึ้น ชวนคุยบุฟเฟ่ลดราคาให้ยูแล้วถูกนะ เอาแพนเค้กมั้ยยยล่ะ
คืนนี้กลับแล้วสินะ บลาๆๆ
 
 
อุ๊ยกาแฟเสร็จแล้วยูเอาไปเลยละกันนะ
แล้วเมิงจะบวกรูมเซอวิสชาร์ทกูเพื่ออออออออออ??
 
 
 
แสดดดดดดดด

ว่างเปล่า

posted on 18 Feb 2012 15:14 by roy2bepim directory Diary
บางทีชีวิตก็ดูว่างเปล่าจนเกินไปนะ
ตื่นสายๆในวันเสาร์ในห้องสี่เหลี่ยมของโรงแรมแห่งนึงในต่างแดน
เพราะเพื่อนโทร. เพื่อนมาบอกว่าผลสอบJLPTออกแล้ว
โทรหาแม่ถามผล ปรากฏว่าผ่านแบบฉิวเฉียด
 
 
หิว
ลุกไปอุ่นข้าว
อีกหนึ่งชั่วโมงหิวอีก
เปลี่ยนใจจะลงไปกินบุฟเฟ่ต์แทนเพราะหิวมาก
 
ปรากฏว่าเอามาแต่ชุดนอน(มาวันเดียว)
 
แดมอิท!!
ลุกไปกินกาแฟ
หิว  
เดินไปอุ่นข้าวที่ตั้งใจจะกินเป็นมื้อเย็น
กินหมด
หิว
ตอนนี้กินชาพลางวางแผนว่าจะลงไปกินบุฟเฟ่ต์หลังจากนี้
ด้วยชุดนอนแบบประยุกต์
แต่หมดเวลาบุฟเฟ่ต์แล้วนี่หว่า!
 
แดมอิททททท!
จากนี้คงไปนอนขด
แกล้งหลับ
อ่านหนังสือ คืนนี้วันเสาร์ที่ทุกคนพักผ่อน และสนุกสนาน เราต้องทำงาน ทั้งคืน
ชีวิตแม่งโคตรว่างเปล่าอ่ะ จะลงไปว่ายน้ำก็มีแต่ฝรั่งร่างกำยำ นอนอาบแดดเกลื่อน อยากมีสีสันกับชีวิตจริงๆ
 
 
แอร์พอร์ตคนเยอะมาก เพราะ มีระเบิด
ทุกคนที่ผ่านออกไปแาะเข้ามาจึงโดนกวดขันเป็นพิเศษ
วันนี้เดินไปขึ้นเครื่องด้วยความเร็วเอื่อยๆพร้อมดูของไปด้วย ชิลมองของได้อยู่แป๊บๆ
ก็ได้กลิ่นเหม็นๆ เหม็นเหมือนจั๊กแจ๊อ่ะ
 
ตอนแรกนึกว่าคิดไปเอง เลยลองเดินไปอีกซักสี่ห้าก้าว
คิดว่าแน่และกูไม่พลาดแน่ๆ
แม่มต้องมีสิ่งเน่ากีดขวางการจราจร ก็เลยหันไปข้างหน้า
ผงะ!
 
หน้าแทบชนจั๊กกะแร้พ่อหนุ่มฝรั่งสุดเซอร์
แม่เจ้า นี่มันฝรั่งแบบซอยข้าวสารแต่งตัวเซอร์สุดตีนในตำนานนี่หว่า
ไม่ได้อาบน้ำมากี่อาทิตย์แล้ววะ
เราทนไม่ไหวก็เลยเดินแซงไป ในใจพลางคิดว่า เหม็นไปป่าววะ บินไปไหนวะนั่น อินเดียไรงี้?
 
ใครนั่งข้างๆซวยตายอ่ะ
จากนั้นเมื่อเดินหนีไปได้ก็ไปนั่งรอ
หยิบขนมที่ซื้อจากแฟมมิลี่มาร์ทข้างนอกเข้ามาแทะกินในมุม ชิลลล
เมื่อถึงเวลาก็ไปหน้าเกต เครื่องยังไม่เริ่มให้บอร์ดดิ้ง(boarding)ก็นั่งรอ
เจอเพื่อนเม้าท์กะเพื่อนเรื่อยเปื่อย
 
เหม่อมองไปเห็นฝรั่งตรงไหนก็หลอนกลัวเป็นตาเหม็นเมื่อกี้
แต่มองๆแล้วไม่มีตานั่น เพราะเค้าใส่เสื้อกล้าม แต่ที่มองๆยังไม่เห็นฝรั่งใส่เสื้อกล้าม รอดไป
พลางหันไปเล่าให้เพื่อนฟังเรื่องตาจั๊กแจ๊เหม็น พูดติดตลกว่า ถ้าไอ่นั่นขึ้นเครื่องเรา
แล้วมานั่งข้างชั้น.
ชั้นจะไปกระชากตั๋วแกมา แล้วแกเอาตั๋วชั้นไป นั่งกับมัน555
 
เพื่อนก็ขำ55555
 
ถึงเวลาขึ้นเครื่องก็เดินไปที่ที่นั่ง ทันใดนั้นเอง!!!
เสื้อกล้าม หน้าเซอร์
 
 
เชี่ยยยยยยยยยยยยย!!!!
 
 
 
ไอ้เหม็นนั่งข้างกู๊!!!!!!
 
มันมายังไงวะนั่น
จะเป็นลม
 
 
 
หลังทำใจได้ก็เดินไปนั่ง พยายามหายใจเข้าให้น้อยที่สุด
และเตรียมหน้ากากกันมลพิษไว้ พร้อมใส่ทุกเมื่อ
พอเครื่องขึ้น หันไปมองมัน อ่าวมีเสื้อสองตัวนี่ มิน่า เมื่อกี้ที่เกตไม่เห็น
 
มันก็ชวนคุยไปเรื่อยเปื่อย อย่างที่เดาไว้เลย มาไทย1เดือน ส่วนมากอยู่พงัน
แล้วไปกัมพูชาสองอาทิตย์
 
 
อ่อค่าาา (กลั้นหายใจคุย)(ถ้าแกบอกไม่ได้อาบน้ำเลยชั้นก็เชื่อ ณ จุดนี้)
 
เมื่อวานนั่งรถกลับจากกัมพูชามาข้าวสารแล้วก็ดื่มทั้งคืน อั๊ยยยยย ยะ
 
นี่ทำไมหวยงวดนี้ไม่ถูกวะ
นี่มันแพทเทิร์นข้าวสารแบคแพคชัดๆเลย 
ทำไมชั้นแจกพอตแบบนี้!! ได้นั่งข้างหนุ่ม หล่อ เซอร์ มีอารมณ์ขัน เฟรนลี่ ลูกครึ่ง แคนเนเดี่ยน-ฝรั่งเศส
แถมใส่น้ำหอมกลิ่นคลุกขยะมาด้วยยยย
 
หลังเค้าพยายามจะแลกเบอร์ เราแกล้งตายตลอดไฟล์ท เลย
กุกลัว. ไม่อาวว ขอบคุณโชคชะตาที่ส่งคนน่ารักอารมณ์ขันมาให้เป็นเพื่อนร่วมทาง
แต่ถ้าเป็นเนื้อคู่กัน ถ้าจะเหม็นขนาดนี้ เหม็นอิชั้นยอมโสดค่ะ ToT